Wij hebben hier verderop een vriendinnetje wonen, genaamd Mexx. Een bruine labradorteef.

Nou ja, vriendinnetje… ik heb er niet zo veel mee op en Sara heeft een soort haat/liefde verhouding. Ze rent er als een dolle stier achteraan en begint dan opeens lelijk te doen, maar goed, het was bekend dat Sara niet helemaal goed is van boven.

Gisteravond waren we op de vesting voor ons laatste plas-rondje toen we Mexx tegen kwamen, maar die had geen oog voor ons, want aan de overkant van een klein, ondiep, vies prutslootje liep een kat. Die zou Mexx wel eens even mores leren! Afijn, ze liep naar die sloot, boog zich iets voorover, blafte… en kukelde er zomaar in!

Ze schrok zich een ongeluk, neem dat van mij aan! En stinken! Haar baasje zal wel blij met haar geweest zijn zo om 10 uur ‘s avonds. Wel een sufferd hoor!